تبليغاتX
آتيش پاره


آتيش پاره


اگر ماه بودم، به هر جا كه بودم
سراغ تو را از خدا مي گرفتم
و گر سنگ بودم، به هر جا كه بودي
سر رهگذار تو جا مي گرفتم

اگر ماه بودي-به صد ناز- شايد
شبي بر لب بام من مي نشستي
وگر سنگ بودي، به هر جا كه بودم
مرا مي شكستي، مرا مي شكستي

نوشته شده در 88/04/07ساعت 21:57 توسط شادی| |

مثل ابدیت ساده بود

و دلیل حضورش را نمی دانستم

وقتی از میان کلمات می گذشت

نگاهش در نمی زلال

چنان آفریده می شد

که صفتی بی بازگشت به او می داد

انگار از همه ستارگان گذشته بود

و چون اعترافی ساده

ترکیب خود را بر هم زده بود

و کسی او را نمی شناخت.

منشور روحش

قانون گندم بود

که به حس ششم یک جوانه می پیوست

و دلیل حضورش را نمی دانستم.........

 

پ ن: سلام دوستان

حرف خاصي نيست.........فقط اين كه من اومدم!

نوشته شده در 88/04/06ساعت 22:26 توسط شادی| |


Design By : Night Skin