آتيش پاره
شاد بودن هنر است شاد كردن هنري والاتر ليك هرگز نپسنديم به خويش كه چو يك شكلك بي جان شب و روز بي خبر از همه خندان باشيم بي غمي عيب بزرگي است كه دور از ما باد كاش آينه اي بود درون بين كه در آن خود را مي ديديم مي شديم آگه از آن نيروي پاكيزه نهاد كه به ما زيستن آموزد و پيروز شدن پيك خرسندي و اميد شدن شاد بودن هنر است گر به شادي تو دل هاي دگر باشد شاد زندگي صحنه يكتاي هنرمندي ماست هر كسي نغمه خود خواند و از صحنه رود صحنه پيوسته به جاست خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد... گون از نسيم پرسيد دل من گرفته ز اين جا هوس سفر نداري ز غبار اين بيابان؟ همه آرزويم اما چه كنم كه بسته پايم...... به كجا چنين شتابان؟ به هر آن كجا كه باشد، به جز اين سرا، سرايم سفرت به خير اما تو و دوستي ، خدا را چو از اين كوير وحشت به سلامتي گذشتي به شكوفه ها ، به باران برسان سلام ما را.... بر براي موفقيت نياز نيست نابغه باشي ، كافي است يك قدم از ديگران جلوتر باشي!!!!!!!! هر كودكي با اين پيام به دنيا مي آيد كه خدا هنوز از انسان نوميد نيست!!!!! ما دو تن مغرور هر دو از هم دور واي در من تاب دوري نيست اي خيالت خاطر من را نوازش باد بيش از اين در من صبوري نيست بي تو من تنهاي تنهايم من به ديدار تو مي آيم
| Design By : Night Skin |
یادمان باشد اگر تنها شد خاطرمان طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم!!
